Di van rojên dawî da heval û xwendevan gelek aciz in. Li gotin û nivîsên sîyasî û rojnamevanên Tirkan dinêrin û diqehirin, dibêjin: "Gelo vana çi cins mirov in? Him ji me ra dibêjin bira, him jî heya naxwazin em zmanê xwe bi serbestî bi kar bînin. Dibêjin radyo û têlevîzyona Kurdî û mektebên Kurdî tucar nabe!" Xwendevanên me carina xwe nagrin, didine xeberan. Bila bêjin, xeber û çîr dilê merivan rehet dikin! Şairê Tirk Metîn Eloxlî di vî warî da usa dibêje: 

"Çêr dil rehet dike
Ferzbike çêr memnû ye 
Dema axa ji xulamê xwe 
Gundî ji kera xwe 
Biqehire wê çi bike?.." 

Xwendevanên me ji helwesta gelek rojnamevanên Tirk diqehirin û dibêjin: "Gelo vana rewşenbîrên çawa nin? Ji sed hezar Tirkê Qibrisê ra dewleteke cuda dixwazin, ji dused hezar Tirkmenê Iraqê ra federasyon dixwazin, ji çend hezar Tirkê Kosowo ra mekteban, radyo û têlevîzyonê dixwazin, lê ji bo 40 mîlyon Kurd tu heq û azadî nas nakin. Ji bo 20 mîlyon Kurdê Bakûr heqê radyo û têlevîzyonê û mektebên Kurdî jî qebûl nakin. Gelo vana çi cins in?.." Xwendevanên delal, Ez jî wek we me. Dema guhdarîya wan kesan dikim, wan dixwînim gelek diqehirim û ez jî xwe nagrim, gelek caran didime xeberan. Carna jî difikirim em şaş in, em bîlesewe diqehirin. Vana ne rojnamevan in, ne jî rewşenbîr. Kesê rewşenbîr, serê xwe rewşen e ango ronak e, ji xelkê ra rastîyê dibêje, dijî zulm û neheqîyê derdikeve. Rojnamevanî kar û mijûlîyeke usa ye ku bûyeran gor rastîyê li pêş çavê xelkê radixe. Lê li vî welatî ne usa ye. Helbet li vî welatî jî mirovên rewşenbîr, rojnamevanên baş hene; lê him kêm in, him jî rê nadine wan, hezar belayî tînin serê wan. Meydan ji xiraban ra dimîne. Ew kesê han ku merivan diqehirînin, dîn dikin, serê wan qirêj e û ji dev û qelema wan derew dibare. Ew kesên kirêkirî ne, pere digrin û derewên dewletê belav dikin. Ew haletê zulmê ne. Gelekê wan ajanê MÎT'ê ne. Mehkî du meh berê eşkere bû ku di medyaya Tirkan da ji 20 zêdetir ajanên MÎT'ê hene. Lê şik tune, hejmar ji vê gelek zêdetir e. Navekî wan "rojnamevanê memetçîk" e. Navekî wan "rojnamevanê MÎT'çî" ye. Navê wanê îlmî "memetçîkos medyatîkos ajanîkos" e. Ew rastîyê nabêjin, propagandeya dewleta xwe ya zordest dikin. Ew berdevikê zaliman, wekîlê neheqan in. Ew mirovên bêşeref in, di wan da vîcdan tune. Karê kûçikan çi ye, karê wan jî ew e. Bi gotinên wan ne qehirin û bîlesewe xwe neêşînin. Ew ne rojnamevan in, ne jî rewşenbîr in. 
Ew ev cins in: 
Memetçîkos medyatîkos ajanîkos...