DAXUYANİYA CİVÎNA KOPENHAGÊN
Em kurdên Bakûr ku lı Daiımarkê dıjîn, li ser pêşneyara civîna Kolnê di berwara 6/1-2001 î de li paytextê Danimarka Københavnê me civînek pêk anî. Me beşdarên civînê li ser hilbijartina komîteyekê li hev kir û  herwiha me biryar da ku em dîtinên xwe bi daxuyanîyekê pêşkêşî raya giştî bikin.

Gelê kurd li Rojhilata Navîn, yek ji gelên herî kevin û mezin e. Gelê kurd xwedî dîrok, ziman û çandeke dewlemend e. Wek hemû gelên cîhanê gelê kurd  jî xwedî mafe ku qedera xwe bi destê xwe, bi azadî tayin bike û li ser axa xwe azad bijî. Ji dewlemendiyên welatê xwe, ji zaniyarî û teknîka hevdem îstîfade bike; ziman û çanda xwe bi serbestî bi kar bîne û pêş ve bibe.

Dewleta Komara Tirkiyeyê ya kolonyalist ji destpêkê heta îro hebûna kurdan wek gel înkar kiriye. Serhildanên gelê kurd ji bo mafên xwe yên neteweyî û demokratîk her car bi  zilm, zordarî  û jenosîdan ve hatîye perçiqandin. Komara Tirkîyê ji bo sedhezar tirkên Qibrisê federasyonê kêm dibîne, ji bo çengek Turkmenên başûr qala federasyonê dike, lê naxwaze nasnama zêdetirî bîst milyon kurdên Bakurê Kurdistanê nasbike. Siyaseta Komara Tirkiyeyê îro jî li dijî kurdan înkarkirin, asîmîlasyon û jenosîd e.

Komara Tirkiyeyê ber bi endamîya Yekkitîya Ewrupayê diçe. Her wiha Komara Tirkiyeyê imza xwe li bin piranîya peymanên navneteweyî dide. Lê ew hîn siyaseta xwe ya nijadperesti didomîne. Rê nade rêxistin û parti û sazîyên  kurdan bi riyên demokratîk, azad û eşkere doza xwe bimeşînin; bi zimanê xwe bixwînin, weşanên radyo û televizyonên bi zimanê xwe bikin.

Gelê kurd li hemû beşên Kurdistanê ji bo mafên xwe yên bingehîn di nav xebateke dijwar de ye. Destkevtîyên gelê kurd li kîjan beşê Kurdistanê bibe bila bibe destkevtîyên gelê kurdin. Em piştgirîya xebat û tekoşîna ji bo bidestxistina  mafên demokratîk û neteweyî yên gelê kurd li Başûrê Kurdistanê dikin, wan destxistinan weke bidestxistinên xwe dizanîn û diparêzîn.

Gelê kurd tu caran nîrê bindestîyê û siyaseta teslîmbûnê qebûl nekirîye û îro jî nake. Ji ber vê yekê, divê Komara Tirkiyeyê dev ji vê xewna pûç berde, vê rastiyê bibîne û rê li ber çareserkirina pirsa kurd û Kurdistanê veke. Riya çareseriyê qebûlkirina mafên gelê kurd ên neteweyî û demokratîk e. Loma jî ”çareyên” wek ”Komara Demokratîk” û ”Hevwelatiya qanûna bingehî” û siyasetên kedîkirinê yên din ne çareserî ne. Ev stratejî û helwestên bi vê siyasetê ve girêdayî, kurdan ji hêjayiyên neteweyî, demokratîk û siyasî bi dûr dixin û rê li ber wan winda dikin. Divê gelê kurd bi vê siyaseta durû ya bi pêvajoya Îmraliyê bêtir eşkere bûye, neyê xapandin.

Em dozê li Komara Tirkiyeyê dikin ku van daxwazên li jêrê hatine nivîsandin û berî hertiştî jî pêwîstiyên peymanên navneteweyî yên bi vê pirsê ve girêdayî bi cîh bîne, da ku ji bo çareserkirina pirsa kurd û Bakurê Kurdistanê, riya aştiyê vebe.

* Rakirina  rewşa taybetî ya li Kurdistanê.
* Belavkirina dezgehên şer û terorê yên wek kontrgerila, JITEM, tîmên taybetî û sîstema ”parêzgerên gundan”.
* Bê şert û merc paşda zivirîna kurdên bi darê zorê ji gund û bajarên xwe hatine derxistin û zerar û ziyana wan li wan bêne vegerandin.
* Naskirina ? hebûn û nasnameya gelê kurd di Qanûneke Esasî ya nuh û demokratîk de.
* Rakirina astengên li pêşîya xwendegeh, radyo û televizyon bi zimanê kurdî weşanê bikin.
* Rakirina  hemû astengên hiqûqî û siyasî yên li pêşîya azadî û îfadekirina fikirê û xwebirêxistinê û parti û sazîyên kurdan ên siyasî û demokratîk bikaribin bi nav û bernameyên xwe bi serbestî bixebitin.
* Berdana hemû girtiyên siyasî û siyasiyên li derveyî welêt bikaribin vegerin welatê xwe.
* Lê vegerandina navên gund û bajarên Kurdistanê yên ku navên wan hati guherandinê.